[ครบชุด] T1108010 เกมร กกลลวง เวรกรรมตามสนองก บส งท พวกแกทำม นไป

บทความที่น่าสนใจ: 1 ใน 900 คันทั่วโลก Lamborghini มูลค่าหลายสิบล้าน! ของ “คุณแบงค์ – ภัคคณวัฒน์” ในโลกแห่งยานยนต์ความเร็วสูง “รถซูเปอร์คาร์” ถือเป็นสัญลักษณ์แห่งความฝัน และสำหรับนักธุรกิจมากความสามารถอย่าง “คุณแบงค์ – ภัคคณวัฒน์ เหมะธนานันท์” ผู้ก่อตั้งและซีอีโอของ Brother Global บริษัทอาหารเสริมสุขภาพชั้นนำ คุณคือคนรักรถยนต์พันธุ์แรง ที่หลงใหลค่ายกระทิงดุอย่าง Lamborghini เป็นพิเศษ ซึ่งรถ Lamborghini ในครอบครองของคุณแบงค์ ไม่ใช่แค่รถธรรมดา แต่คือตำนานที่มีเรื่องราวอันน่าทึ่ง บทความนี้จะพาคุณเจาะลึกความหลงใหลในซูเปอร์คาร์ของนักธุรกิจผู้ประสบความสำเร็จ พร้อมเหตุผลที่ทำให้คุณกลับมาสนใจรถยนต์ความเร็วสูงอีกครั้ง และเผยประสบการณ์การครอบครอง Lamborghini ที่หาได้ยากในโลกนี้ จุดเริ่มต้นของความหลงใหลในซูเปอร์คาร์ หลายคนมักเข้าใจผิดว่าความชอบรถซูเปอร์คาร์จะต้องเชื่อมโยงกับความเร็วหรือความเร้าใจเพียงอย่างเดียว แต่สำหรับคุณแบงค์แล้ว คำตอบนั้นลึกซึ้งกว่านั้นมาก “ความจริงแล้ว หลายคนที่ชอบซูเปอร์คาร์ส่วนใหญ่ไม่ได้อินกับความเร็ว แต่พวกเขาหลงใหลในประวัติศาสตร์ของรถ และความวิจิตรบรรจงของงานออกแบบ” คุณแบงค์เล่าเสริม “แต่ไม่ใช่ว่าผมไม่ชอบความเร็วเลยนะ ความจริงแล้วผมเป็นคนชอบความท้าทายมาก แม้แต่กีฬากลางแจ้งอย่าง Go-kart หรือ Jet Ski ผมก็เล่นหมด ยิ่งถ้าได้ลองขับรถด้วยความเร็วสูง ยิ่งทำให้รู้สึกตื่นเต้น แต่ถ้าขับรถช้าๆ ผมจะง่วงนอนทันที” คุณแบงค์ เริ่มเรียนรู้การขับรถตั้งแต่วัยเรียนมัธยม และมักจะถูกดึงดูดไปยังการแข่งขันรถบนท้องถนน “สมัยนั้นมันมีการแข่งรถกัน เพื่อวัดกันว่ารถคันไหนมีสมรรถนะสูงสุด ซึ่งคล้ายกับการแข่ง Quarter Mile ในปัจจุบัน แต่ที่บ้านไม่ค่อยสนับสนุนครับ เพราะเป็นห่วงเรื่องความปลอดภัย เพื่อนของผมหลายคนเคยประสบอุบัติเหตุจากการแข่งรถเช่นนี้มาก่อน” ย้อนกลับไปประมาณ 20 ปีที่แล้ว ตลาดรถซูเปอร์คาร์ในประเทศไทยค่อนข้างแตกต่างจากปัจจุบัน “ในสมัยนั้น ตลาดรถซูเปอร์คาร์ระดับโลกที่ใครๆ อยากเป็นเจ้าของ จะเรียกว่า ‘Three Kings’ ครับ ประกอบด้วย Ferrari, Porsche และ Lamborghini แต่ปัจจุบันมีการเพิ่ม ‘Four Kings’ เข้ามาอีกหนึ่งคือ McLaren ด้วยอายุขนาดนี้ (47 ปี) ผมขับรถซูเปอร์คาร์มาแล้วเกือบทุกค่าย ซึ่งแต่ละค่ายก็มีจุดเด่นแตกต่างกันไป” คุณแบงค์ยอมรับว่าในอดีตเคยเกือบได้เป็นเจ้าของรถ Lamborghini หลายครั้ง แต่ติดปัญหาเรื่องประสบการณ์ไม่ดีกับตัวแทนจำหน่าย ทำให้ไม่กล้าตัดสินใจ “แต่ผมเคยได้มีโอกาสทดลองขับรถค่ายนี้ตอนไปเรียนที่อังกฤษนะครับ รถให้ความรู้สึกดิบและดุดันมาก ผมสังเกตได้ว่าเวลาขับรถค่ายนี้ รถคันไหนๆ ก็มักจะมีคนหันมามองเสมอ ไม่รู้ทำไม ทั้งๆ ที่รถรุ่นอื่นๆ ก็สวยงามไม่แพ้กัน แต่ผมว่าอาจไม่ใช่แค่ความสวยหรู อาจด้วยภาพลักษณ์ที่ดูเป็นหนุ่มฮิป หรือเป็นแนวแก๊งสเตอร์หน่อยๆ ก็เลยทำให้คนให้ความสนใจเป็นพิเศษ (หัวเราะ)” การเปลี่ยนแปลงที่ทำให้กลับสู่วงการซูเปอร์คาร์ ด้วยอายุที่มากขึ้นและการใช้ชีวิตในแต่ละวันที่เปลี่ยนแปลงไป คุณแบงค์จึงตัดสินใจพักการขับซูเปอร์คาร์ไปหลายปี “อาจจะเป็นเพราะเบื่อ หรือหมดแพสชั่นในตอนนั้นครับ ในชีวิตประจำวันการขับรถยนต์ซีดานจะสบายกว่ามาก เวลาขึ้นลงก็ไม่ลำบาก” คุณแบงค์เผย “ปัญหาส่วนตัวอย่างหนึ่งของผมคือ บางครั้งเสียงวิทยุที่ควรจะดัง กลับเงียบสนิท แม้จะติดเครื่องเสียงราคาหลายแสนบาทก็ตาม เพราะเสียงเครื่องยนต์มันดังกว่าเยอะครับ แต่ในทางกลับกัน สิ่งที่ไม่ควรดังกลับดังแทน อย่างเสียงล้อรถ หรือบางทีขับไปสักพักแล้วแอร์เสีย ต้องเปิดกระจกออก ทำให้คนอื่นคิดว่าผมอยากจะอวด แต่ที่จริงแอร์มันเสีย (หัวเราะ)” “อีกหนึ่งเหตุผลที่สำคัญ คือผมไม่ค่อยคุ้นเคยกับสังคมซูเปอร์คาร์เท่าไหร่ครับ เพราะผมไม่ดื่มเหล้า ไม่เที่ยวกลางคืน ผมเลยคิดว่าคงจะเลิกขับรถซูเปอร์คาร์ไปเลย” แต่ในที่สุด เหตุการณ์ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น และเป็นสาเหตุที่ทำให้คุณแบงค์ตัดสินใจกลับมาขับซูเปอร์คาร์ และได้ครอบครองรถ Lamborghini คันแรกในชีวิต “เหตุผลมันค่อนข้างแปลกๆ ครับ” คุณแบงค์กล่าว “ผมมีรุ่นน้องที่สนิทคนหนึ่งเข้ามาถามว่า ไม่คิดจะมีรถลัมโบร์กินีบ้างหรือ? แล้วเขาก็พยายามคะยั้นคะยอให้ผมลองเข้าไปดูรถที่โชว์รูมตรงถนนวิภาวดีรังสิต บอกว่าสีแดงสวยมาก ผมรีบตอบทันทีว่าผมชอบสีดำ เพราะรถทุกคันที่ผมเคยมีเป็นสีดำ แต่เขาก็ยังเชียร์ต่อ บอกว่าแร็ปสีรถได้” “สุดท้ายผมก็ยอมรับปากครับว่าจะลองไปดูรถกัน ผมเลยชวนน้องไหม (พลอยนภัส เชษฐกุลรัตน์) ภรรยาไปด้วย หวังว่าเธอจะช่วยเบรกความบ้าคลั่งของผมได้ครับ พอไปถึงแล้วได้เห็น Lamborghini Aventador S ครั้งแรก ผมเริ่มรู้สึกว่ารถมันสวยดีเหมือนกัน แต่ก็ยังเก็บอาการไว้ รุ่นน้องก็จัดการเปิดประตูให้ผมลองนั่ง ซึ่งประตูมันเปิดออกเหมือนปีกนก เขาอยากให้ผมซื้อมัน จะได้มีรถไว้ขับเป็นเพื่อนกัน พร้อมกับบอกว่า ‘ถ้ายังไม่ตัดสินใจก็จองไว้ก่อนก็ได้’ แล้วอีกไม่กี่วันผมก็บินไปอเมริกา พอกลับมา มีเซลส์โทร.เข้ามาแจ้งว่ารถที่จองไว้มาถึงแล้ว ถัดจากนั้นไม่นานผมก็เข้ามาที่โชshowรูมอีกครั้ง แล้วก็จัดการซื้อมันทันที โดยเลือกใส่ออปชั่นทุกอย่างที่มีเลยครับ (ราคาประมาณ 40 กว่าล้านบาท)” “ตอนซื้อ ผมคิดว่าเมื่อจ่ายเงินแล้ว ก็คงให้รถสไลด์ไปส่งที่บ้านเลย เพราะผมไม่ค่อยอินกับรถเท่าไหร่ ผมก็เลยเลือกแบบเดิมๆ จากโรงงาน ไม่ได้ใส่ออปชั่นหรือชุดแต่งอะไรเลยสักชิ้น” คุณแบงค์เผย “แต่สิ่งที่ทำให้ความคิดผมพลิกกลับตาลปัตร คือตอนที่ผมได้พบกับคุณนัท – อภิชาติ ลีนุตพงษ์ ซึ่งเป็นผู้นำเข้าและจำหน่ายรถค่ายนี้ เขาไม่แสดงตัวหรือวางท่าว่าเป็นเจ้าของเลย เดินเข้ามาพูดคุยกับผมอย่างเป็นกันเองเหมือนกับว่าผมเป็นลูกค้าประจำ ผมเลยลองทดสอบด้วยการขอแลกไลน์ดู ซึ่งปกติแล้ว ผู้บริหารระดับนี้จะไม่ค่อยให้ไลน์กับลูกค้า แต่เขาให้ด้วยความเต็มใจ ทำให้ผมกับภรรยาประทับใจมากครับ” “แล้วคุณนัทก็ชวนผมเข้ากลุ่มไลน์ของคนขับรถลัมโบร์กินี ซึ่งผมก็ไม่ได้ตื่นเต้นอะไรมาก เพราะเคยมีประสบการณ์อย่างนั้นมาแล้ว แต่เขาก็บอกว่ากลุ่มนี้เป็นกลุ่มย่อย อยากให้ผมเข้าร่วม ทำให้ผมค่อยๆ เปลี่ยนความคิด จากการต่อต้าน กลายมาสนุกกับการมีเพื่อนใหม่ ซึ่งมักจะจัดทริปขับรถลัมโบร์กินีไปไหว้พระ ทำบุญ หรือเข้าคอร์สปฏิบัติธรรมกัน” “พอได้ลองขับ Lamborghini Aventador S ของตัวเองครั้งแรก ผมรู้สึกได้เลยว่ามันดีกว่าทุกคันที่ผมเคยขับมาจริงๆ รถคันนี้ถือเป็นซูเปอร์คาร์ลูกครึ่งระหว่างอิตาลีกับเยอรมัน มีความเนี้ยบในแบบเยอรมัน ผสมผสานกับกลิ่นอายของความเป็นอิตาลี ทำให้รถมีความสมบูรณ์มากๆ สมรรถนะการขับขี่ทำได้ดีเยี่ยม ทำความเร็วได้อย่างทันใจ จนผมรู้สึกว่ามันไม่ใช่แค่การขับรถ แต่มันคือ ‘ประสบการณ์’ เลยทีเดียว ผมยกให้รถคันนี้เป็น Hypercar (หรือหัวหน้าจ่าฝูงของรถซูเปอร์คาร์) ไปเลยครับ” “เหตุผลอีกข้อที่ทำให้ผมหลงรักรถลัมโบร์กินี คือตัวคุณนัทครับ ตั้งแต่ผมรู้จักกับเขา เขาไม่เคยพยายามเสนอขายรถให้ผมเลยสักครั้ง แม้ตอนที่ผมมาโชว์รูมครั้งแรก รุ่นน้องผมก็แอบกระซิบกับเซลส์ว่า ‘ช่วยดูแลคุณแบงค์ให้ดีนะ เขาน่ะซื้อรถได้ทุกคันเลยนะ ขนาดโชว์รูมยังซื้อได้’ ผมรู้เรื่องนี้เพราะคุณนัทมาเล่าให้ฟัง ลองคิดดูนะครับว่าคนทำธุรกิจจะมาพูดแบบนี้กับลูกค้าได้อย่างไร? ไม่มีทางแน่นอน เพราะถ้าทำแบบนั้น ผมต้องตั้งกำแพงป้องกันตัวไว้อย่างแน่นอน ผมเลยถามคุณนัทกลับไปว่าเขาคิดอย่างไร เขาบอกว่า ‘ก็